29 مرداد واما روز عید

البته اینجوری که مامانی میگفت یه سری از علما عید اعلام نکردن در هر صورت ما که مسافر بودیم (نه اینکه منم روزه بودم واااااااااااااااااااااااااااااا). دیشب قبل از خواب راجب اینکه امروز کجا بریم خیلی صحبتها ردو بدل شد وقرار شد صبح زود به سمت ابیانه از خونه بزنیم بیرون.

صبح زود ساعت 11 یادشون افتاد امروز میخواستن برن بیرون البته تا 10 و 11 همه خواب بودیما، واسه همین ساعت 1ظهر بعد از کلی عجله کردن بالاخره زدیم بیرون واگه میخواستیم بریم ابیانه فکر کنم واسه افطار میرسیدیم واسه همین رفتیم امامزاده که 20 دقیقه با قم فاصله داشت. وقتی رسیدیم خیلی شلوغ بود برای همین رفتیم اون ته تهاش یه جایی گیر آوردیم که هیچکس نبود فقط ما بودیم وخدا.من و مینو هم تا تونستیم مامانامونو اذیت کردیم تازه مینو که نذاشت مامانش غذا بخوره بیچاره زن عمو اونروز هیچی نهار نخورد.

ساعت فکر کنم 6بود که ما برگشتیم البته فقط منو مامان و بابا آخه من خیلی خوابم گرفته بود وخیلی بد اخلاق شده بودم متاسفانه اونجاهم نمیشد بخوابی که، واسه همین ما اول از همه برگشتیم بعدش عمو امین، بعدش عمه لیلا، و در آخرم بابا جان اینا دقیقا مثل کشتی شکست خورده هر کی یه موقع برگشت .قبل از اینکه بریم خونه رفتیم بستنی داش علی (یه بستنی فروشی معروف تو قم خیابون زنبیل آباد برای اطلاع دوستان بگم که زنبیل آباد باکلاس ترین خیابون قم هستش) آخه قرار عمه زهرا کادوی پیدا کردن کارش بستنی بهمون بده وقتی رسیدیم بابایی زنگ زد به عمه اما جواب نداد بعدش زنگ زد به عمو حمید گفت ما میریم بستنی فروشی اگه شما هم میاین یه زنگ بزن تا منتظرتون بمونیم . زنگ نزذ واسه همین بابایی بستنی خرید واسه خودش و مامانی البته به من هم دادن و این هم اولین بستنی خوردنم.

وقتی رسیدیم خونه بقیه هم حوس بستنی کردن ، عمو حمید رفت واسه همه بستنی کیم خرید بعد از خوردن بستنیها یادشون افتاد که بابا جان بستنی نداره آخه بابا جان مسجد بود واسه همین عمو حمید دوباره رفت و ایندفعه بستنی کیلویی با طعم انبه خرید آخه خودش عاشق انبست. دستش درد نکنه ها اما فکر کنم هیشکی دوست نداشت به قول عمه زهرا مزه شربت اکسپکتراند (وای چه کلمه سختی  از آدم چه انتظارایی دارن که چه کلمه هایی تایپ کنه) میداد البته خودش دوست داشت واسه همین بیشترش موند واسه بابا جان.

انقدر اونشب خسته بودیم که همگی زود غش کردیم. شب بخیر نی نی ها